List 2. Nieprawomocny ślub

Drogi rozmówco ! Dziękuję ze mam z kim podyskutować ,zadawać pytania i otrzymywać odpowiedzi. Wyjaśnienie sprawy rozgrzeszenia przez Ciebie brzmi bardzo logicznie. Ksiedza w konfesjonale można oszukać udając szczery zal.,ale kto to robi , to w swojej duszy wie , ze oszukuje i niech nie spodziewa się prawdziwego rozgrzeszenia od Boga. Tylko czy kościół nie stawia sprawy często w sposób biurokratyczny.Ma prawa kościelne ma przykazania i nie bierze pod uwagę okoliczności życiowych człowieka . Powiem krotko na moim przykładzie. Byłam kiedyś młoda ,głupia niedoświadczona i popełniłam w życiu wiele błędów. Popełniłam takie grzechy , za które jest mi teraz wstyd i żałuję. Tego co się stało nie można cofnąć. Wiele spraw w moim życiu było dobrych a wiele bardzo złych. Wiele było mojej winy a wiele stało się z winy innych ludzi obecnych w moim życiu. Na razie nie mowie o wielu z nich , niech to zostanie na razie jako sprawa na potem. O jednym chciałabym podyskutować. W obecnej chwili jestem związana ślubem cywilnym z człowiekiem .Jesteśmy małżeństwem od 11 lat. On był wdowcem , a ja osoba rozwiedziona. Mój pierwszy mąż jeszcze żyje ,chociaż dziwne ze jego choroba alkoholowa jeszcze go nie zabiła.

Rozstaliśmy się z jego winy kilka lat po ślubie. Nigdy nie finansował utrzymania naszego dziecka i był nadzwyczaj niedojrzałym człowiekiem podłym i nieodpowiedzialnym. Na marginesie ja nie byłam przygotowana do tego małżeństwa. Moja matka wywierała na mnie nacisk niemalże wywierając presje duchowa na mnie wymusiła zawarcie tego związku małżeńskiego. Ja szczerze w swoim sercu uważam , ze związek ten pomimo potwierdzenia sakramentem małżeństwa został zawarty nieprawnie i nie może być przez Boga uznany. Ale według kościoła jestem żoną mego pierwszego męża. W USA byłam z tym problemem u naszego jedynego w naszej miejscowości księdza , który po zapoznaniu się z moim zeznaniem stwierdził, ze sprawa anulowania tego małżeństwa przez władze kościelne biedzie trwała nieskończenie długo sugerował , ze lepiej będzie na razie pozostać w związku małżeńskim z moim obecnym mężem i czekać ( nie powiedział tego , ale dal to do myślenia ) na śmierć mojego ślubnego małżonka. Zaprosił mnie i mego męża do kościoła , pobłogosławił nam jako małżeństwu. I tak żyjemy. Od tego momentu chodzimy regularnie do kościoła i przyjmujemy eucharystie.

Pomiędzy moim rozwodem z pierwszym mężem a ślubem z drugim mężem było 20 lat okresu, z którego nie jestem sama dumna. Popełniłam wiele grzechów .Miałam za dużo rożnych przygód i moje postępowanie wobec Boga było całkowicie sprzeczne z religia. Mój drugi mąż był i jest człowiekiem wielkiej wiary , moralności i dobroci. To właśnie jemu zawdzięczam , ze jestem teraz blisko Boga .Jesteśmy zaangażowani w pomoc przy celebracji mszy św. w naszym mieście .Mój mąż pełni funkcje lektora , ja natomiast mocno jestem zaangażowana w pracy chóru kościelnego i śpiewaniu psalmów. Właśnie od momentu poznania mego męża nastąpił zwrot w moim grzesznym życiu. Zwrot o cale 180 stopni.

Ale moja świadomość 10 przykazań zaczęła mi uświadamiać, ze wobec kościoła jesteśmy nieprawomocnym małżeństwem. Nie wiem czy zechcesz zastanowić się nad moim przypadkiem i tego tez nie wiem, nikt tego nie wie oprócz Boga, czy Twoja opinia będzie słuszna , jednakowa ze zdaniem Boga na mój temat, mimo to bardzo proszę o opinie. Czekam z niecierpliwością na odpowiedz. Jeszcze raz dziękuję.
- Adela